Kolejny wyrok TSUE w sprawie kredytów frankowych. Co należy się bankom?

22 stycznia 2026 r. TSUE w sprawie o sygnaturze C-902/24 wydał kolejne rozstrzygnięcie dotyczące kredytów frankowych. Tym razem objęło ono stosowaną od pewnego czasu strategię procesową banku w sprawach frankowych, polegającą na kwestionowaniu nieważności umowy kredytowej i jednoczesnym podnoszeniu ewentualnego zarzutu potrącenia.

Potrącenie dopuszczalne pod pewnymi warunkami

W ocenie TSUE stosowanie przez banki ewentualnego zarzutu potrącenia jest dopuszczalne, wszakże pod pewnymi warunkami. Po pierwsze wierzytelność banku nie będzie mogła zostać uznana za wymagalną tak długo, jak długo trwać będzie postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności umowy kredytowej. Po drugie, fakt uwzględnienia przez sąd krajowy ewentualnego zarzutu potrącenia nie będzie mógł skutkować wydaniem takiego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, które mogłoby zniechęcić konsumenta do skorzystania z praw przyznanych mu przez dyrektywę 93/13/EWG. (por. pkt 85 oraz sentencja).

Co z odsetkami za opóźnienie?

Kolejny wyrok TSUE dostarcza istotnego narzędzia w rękach kredytobiorcy do oddalenia żądania banku w przedmiocie odsetek za opóźnienie. Co prawda TSUE nie zanegował w ogóle możliwości żądania przez bank odsetek za opóźnienie, ale wyznaczył okres graniczny dla wymagalności tego żądania, który nie może nastąpić wcześniej niż w momencie ustalenia przez sąd nieważności umowy kredytowej. Oznacza to, że banki będą mogły domagać się odsetek za opóźnienie wzywając kredytobiorców do zapłaty – zwrotu kapitału kredytu, dopiero po ustaleniu przez sąd nieważności umowy kredytowej.

Jednocześnie z pola widzenia nie można tracić wyroku TSUE z dnia 19 czerwca 2025 r. [Lubreczlik, C-396/24], w ramach którego Trybunał podkreślił, że banki wzywając kredytobiorców do zapłaty (zwrotu kapitału kredytu), muszą uwzględniać wysokość dotychczas spłaconych rat kredytu.

Reasumując, w kontekście wyżej przywołanych wyroków, zagrożenie zapłaty odsetek za opóźnienie może obejmować jedynie tych kredytobiorców, którzy nie dokonali spłaty kapitału kredytu, w zakresie pozostałym do spłaty, jak również tych którzy po uzyskaniu prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej nie dokonali całkowitego rozliczenia z bankiem, uzyskując zwrot wszystkich spłaconych rat kredytu bez jednoczesnego zwrotu na rzecz banku kapitału wypłaconego kredytu.